Situación de saúde

A saúde da poboación peruana é un reflexo da súa realidade social: alcanzouse unha importante mellora nalgúns indicadores de saúde do país, non obstante, as grandes diferenzas que enmascaran as medias nacionais ocultan as inequidades existentes na saúde. A maior ou menor probabilidade de morte e enfermidade está en función de factores como o estrato socioeconómico, a condición de ruralismo, o xénero e o nivel educativo en que se encontren as persoas e as comunidades.
Así, nas últimas décadas produciuse unha melloría na saúde da poboación peruana, debido ao proceso de urbanización, ao aumento do nivel de instrución e acceso a servizos de saneamento básico, os cambios nos estilos de vida da poboación, os cambios demográficos e o desenvolvemento de servizos no primeiro nivel de atención. Este último permitiu incrementar o acceso de grupos marxinados a certos servizos de saúde e mellorar algúns indicadores de saúde, en especial a mortalidade infantil das zonas urbanas, mediante o control das enfermidades diarreicas e inmuno-prevenibles; non obstante, nas zonas rurais persisten altas taxas de mortalidade infantil, perinatal e materna (que non se modificou substancialmente nas últimas dúas décadas.)
Non obstante, considerando o contexto latinoamericano, a situación de saúde no Perú é bastante insatisfactoria e inicua, comparada con países de similar ou inclusive menor desenvolvemento económico. Así, a mortalidade infantil no Perú é unha das máis altas de América Latina.
Adicionalmente, a situación da saúde do Perú é moi heteroxénea, existindo grandes diferenzas relacionadas co nivel de pobreza. As desigualdades sociais, as malas condicións de vida e o escaso acceso a servizos explican as enormes brechas que existen entre a poboación urbana e a rural.


Enlace: